Schrav talks

Dat de textielindustrie geen zuivere business is, weet iedereen. Desondanks blijven fast-fashion retailers meer troep aanbieden én consumenten dat kopen. Wij denken dat verandering altijd op twee fronten plaats moet vinden;  aan de kant van de producent en aan die van de consument. Op verschillende manieren proberen we met Schrav een voorlopersrol aan te nemen. De consument willen we via Schrav talks bewust maken van hoe schandalig de industrie is. Enerzijds om te laten zien dat het aanschaffen van een Schrav item áltijd een goede move is en anderzijds omdat we denken dat je hierdoor bewuster kleding gaat kopen. 

Flawed fabrics

The abuse of girls and women workers in the South Indian textile industry.

Gepubliceerd door: SOMO & ICN
Gepubliceerd op: 1 oktober 2014
Auteurs: Martje Theuws & Pauline Overeem

Zoals de titel al doet vermoeden is dit geen rapport waar je als lezer vrolijk doorheen bladert. In 2014 hebben Het SOMO (Centre for research on Multinational Corporations) en het ICN (India Committee of the Netherlands) onderzoek gedaan naar de omstandigheden waarin vrouwen, en eigenlijk vooral meisjes, werken in de textielindustrie in India. Het onderzoek is uitgevoerd in de Indiase provincie Tamil Nadu. Dit is de grootste regio waar katoen geproduceerd wordt in India. In Tamil Nadu zijn ruim 1600 fabrieken te vinden waar meer dan 400.000 mensen werken. 60 procent daarvan is vrouw.

WESTERSE MARKT

De producten die in deze fabrieken worden gemaakt zijn voornamelijk voor de Europese en Amerikaanse markt. Met een importwaarde van ruim 10 miljoen per jaar is de Primark is een grote afnemer van producten uit Tamil Nadu. Ook andere bekende merken zoals C&A, Hanesbrand en Replay importen voor een groot deel uit deze regio.

WERKNEMERS

Het grootste deel van de ondervraagde werknemers in dit onderzoek komen uit de Scheduled Castes en worden ook wel Dalits genoemd. Dit is de onderste laag van het kastenstelsel en wordt eigenlijk gezien als een groep die buiten het kastenstelsel valt. Zij worden het meest benadeeld en gediscrimineerd. De leeftijd van de ondervraagde werknemers ligt tussen de 15 en 22. Ruim de helft van de ondervraagde werknemers waren onder de 18. In 91 van de 151 gevallen begon een werknemer op haar 15e met werken. Ondanks dat er strikte regelgeving is over minderjarig arbeid zijn er in 2012 in een van de fabrieken zeven meisjes van 14 gevonden.

WERVING, CONTRACTEN EN LONEN

Verder in het rapport wordt ingegaan op hoe meisjes onder valse beloftes geworven worden, hoe ze vervolgens amper loon krijgen en vanwege contracten niet zomaar naar huis kunnen. 

Lees het hele onderzoek hier onder.

Uit een rapport dat vorig jaar is verschenen blijkt dat de groeiende textielindustrie van Turkije negatieve gevolgen heeft voor het beschikbare water in het land. De textielindustrie is een belangrijke industrie voor de Turkse export. Ruim 7,2% van de Turkse bevolking is werkzaam in de sector en maar liefst 18% van de exportopbrengsten zijn te danken aan de industrie. Turkije staat daarmee in de top 8 van grootste producenten van katoen in de wereld. Het land is overigens niet van plan het hierbij te laten. De Turkse kledingsector heeft als doel om in 2023 een exportwaarde van 65 miljard amerikaanse dollars te genereren. Dat zou een verdubbeling in amper vijf jaar tijd betekenen, aangezien het exportdoel in 2018 op 32 miljard amerikaanse dollars stond.

DREIGEND WATERTEKORT

Wanneer er wordt gekeken naar het beschikbare water in Turkije lijkt deze verdubbeling niet mogelijk zonder negatieve gevolgen. Voor het behalen van het doel is er ruim 632 miljoen m3 water nodig. De hoeveelheid water die nu gebruikt wordt door de textielindustrie is 113 miljoen m3. Dat is nog geen 20% van de geschatte hoeveelheid water die nodig is om het beoogde doel te bereiken. Deze getallen worden met name zorgelijk gezien het feit dat Turkije kampt met een relatief grote waterschaarste. Terwijl beschikbare water per hoofd van de bevolking in 1997 3700m3 bedroeg, is dat gedaald naar 1300 m3 in 2016. Met het oog op het toekomstige doel van de Turkse kledinsector zal het beschikbare water per hoofd van de bevolking in 2023 zelfs zakken naar 1120m3. De zorgelijke betekenis van dit getal is op te maken uit de drie categorieen van watertekort die in het rapport worden onderscheiden:

  • Water arm: beschikbaar water is minder dan 1000/m3 per hoofd.jaar
  • Watertekort: beschikbaar water is minder dan 2000/m3 per hoofd.jaar
  • Water rijk: beschikbaar water is meer dan 8000-10000/m3 per hoofd.jaar

KLIMAATVERANDERING, CHEMICALIËN EN STAKEHOLDERS

Het rapport gaat dieper in op hoe klimaatverandering verder bijdraagt aan dit probleem en hoe het (waarschijnlijk) gaat zorgen voor een nog slechtere watervoorziening in Turkije. Ook wordt er nog beschreven hoe er wordt omgegaan met afvalwater en chemicaliën in dat water. Tot slot wordt beschreven welke stakeholders er zijn en tegen welke problemen zij aanlopen.

Lees het hele onderzoek hier onder.

WATER GOVERNANCE MAPPING REPORT: TURKEY

Textile industry water use in Turkey .

Gepubliceerd door: Stockholm International Water Institute
Gepubliceerd op: 17 Februari 2017
Auteurs: Phillia Restiani, Stockholm International Water Institute
Sila Temizel, Sustainable Development and Cleaner Production Center, Bogazici University
Nilgün Ciliz, Sustainable Development and Cleaner Production Center, Bogazici University